Vandaag was een lange dag. Ik had vanochtend zoiezo geen zin om mee te ontbijten met de rest, dus ben lekker blijven liggen totdat ze me er bijna uit kwamen trekken. Zoals ik al eerder zei, heerst er al een tijdje spanning op de groep. Gisterenavond is dit tot uitbarsting gekomen, mede dankzij mij. Ik zat al niet heel lekker in mijn vel, want mijn beste vriendin (van de normale wereld, en ja daar leef ik ook in) sprak ik op msn, en merkte al meteen dat het niet goed was gegaan. In Renesse was heel veel mis gegaan, en daar zat ze heel erg mee, en ik dus ook. Ik vond het verschikkelijk, dus mijn spanning schoot al omhoog. Een meisje bij ons hier op de groep zorgde al voor irritaties, maar heb nooit de behoefte gehad om die uit te spreken, tot op gisterenavond dan.. Ik begreep van een paar anderen dat zij naar een verpleegkundige moest omdat zij had geautomutileert (voor de normale mensen heet dit snijden, maar dat vind ik respectloos klinken).. Maar volgens sommige liep ze daarmee te koop. Ik echter, zo moedig als ik me af en toe voel, voelde met de rest mee en besloot daarom uit verveling om het voor ze op te nemen. Dat schoot flink in het verkeerde keelgat, waardoor mijn groepsgenoot moest huilen. En nee, zoveel had ik niet gezegd, of kwetsende dingen zeker niet, maar ik kom gewoon altijd recht uit zee uit de hoek..

Dus.. Vandaag hadden wij als start grote groep, dat is met heel onze club meiden bij elkaar (normaal zijn we voor de therapieen in twee groepen gedeeld). Grote groep staat zoiezo al bekend als een bron van uitgesproken irritaties, hoogoplopende ruzies etc. Maarja, wat wil je anders met 9 meiden bij elkaar die constant op elkaars lip wonen? Ook dat liep niet erg goed.

Vandaag was het bloedje heet zoals jullie bloggers ook wel weten, dus ben ik na grote groep even gaan relaxen en met een paar meiden met een grote parasol in het gras gaan liggen om van die vuurbal te genieten. Ben toch beetje bruin geworden, en de rest van de dag hadden we toch weinig te doen omdat wij nu ook schoolvakantie hebben. Om drie uur hadden we gesprek met PVP, een bemiddelaar voor als er rechten van clienten geschonden worden. En ja, dit is in meer dan 10 zaken ook het geval bij ons. Ik ben een echte regelaar en loop hier met de meeste dingen als haantje de voorste voorop, dus vond het heerlijk even mijn meningen daarin te geven. We hadden met een stel meiden een hele klachtenlijst opgesteld, en die met haar doorgenomen. Ook zij stond versteld, dus een kans op gegronde klachten is 100% gelukkig! Daarover kan ik helaas nu niet veel meer informatie geven, maar ben wel van plan de media misschien binnekort in te gaan schakelen.

Verder zit ik nu rustig achter de computer, weer onder de heerlijke muziek van Marco Borsato (wat ik eigenlijk altijd wel luister). Net lekker naar het dorp geweest met een goede vriendin van hier, sigaretten gehaald. Mis alleen mijn vriend wel heel erg! Hij gaat dit weekend een weekendje weg, dus betekend dat dat ik hem tot volgende week vrijdag niet ga zien. Ook mijn beste vriendin is op vakantie, dus ook die zie ik niet. Voor de eerste keer een weekend niksen, en geloof me, dat zie ik niet zitten. Ik heb namelijk geen rust in mijn kont. Moet altijd wat doen; terassjes pakken, opstap gaan is een must, en feesten. Helaas zitten dus nu veel vrienden van me allemaal ergens lekker vakantie te vieren, zelfs mijn eigen gezin. Maaargoed, don't worry. Ik vermaak me zeker nog wel dit weekend in mijn eentje. Liever niet natuurlijk, maar heb nog een hoop Sex & the city DVD's die ik wil zien thuis liggen, bakken met chips en bij mij in de buurt is er altijd wel iemand in de parkjes met wie ik even lekker bij kan kletsen.

Echter, de dag is nog niet voorbij.. Vanavond maar even lekker afwachten, bank hangen, genieten van het warme weer.. En voor nu wachten totdat ik breeduit kan lachen als mijn lieftallig vriendje weer belt, is mijn dag gelijk weer goed!

Liefs.

Pff.. Ik had zoiezo al helemaal geen zin om deze week terug te komen hier in het centrum. (Ik zit er van maandagavond tot vrijdag voormiddag). Er heersen al een tijdje spanningen op mijn groep, we leven momenteel met 9 meisjes in het woonhuis, waarvan er twee afwezig zijn. Een meisje ligt in het ziekenhuis na een zelfmoordpoging, de andere, mijn beste vriendin hier, zit al zeven weken thuis vanwege een uit de hand gelopen time out. Wat is een time out hier? Gewoon, als je teveel pubert..;-) Streken uithalen, bijvoorbeeld teveel blowen, 's avonds dronken terugkomen, en dan als dat uit de hand begint te lopen volgens hier. Best raar eigenlijk, we leven hier dus met 9 meisjes in een woonhuis met sociotherapeuten (zie ze als een soort pleegouders, maar dan krijgen hun ervoor betaald). Ze helpen ons, praten met ons, en steunen ons als het waren.Maargoed, terug bij de spanningen hier nu. Sinds twee maanden is onze groep drastisch veranderd, omdat er al een paar meiden met ontslag zijn gegaan en er daarvoor in de plaats nu sinds enkele weken nieuwe zitten. De nieuwe (de meeste dan) gaan niét goed samen met onze 'oude garde'. Helaas pindakaas.. Maar ik moet eerlijk zeggen als ik me verveel dat ik dan heerlijk bijdehand kan doen.

Zoiezo ben ik volgens velen een bijdehand krachtig dametje, maar dan wel in positieve vorm. Toch kan ik met een paar nieuwe niet goed overweg, vanwege hun karakter. Ik ben extravert, doorzettend, koppig, humoristisch, optimistisch ingesteld, altijd. Hun naar mijn idee het tegenovergestelde, en nee, daar kan ik niet goed tegen, zeker als je je groepsgenoten niet voor het uitkiezen hebt. Vandaag ben ik nog wel met een andere goede vriendin hier eventjes het park hier tegenover ingeweest, heerlijk. Eventjes weg van die herrie, de problemen die hier spelen onderling en individueel.  In onze groep hadden wij als het ware ook ons 'eigen groepje'. Helaas zijn alleen ik en dat andere meisje hiervan nog over, mijn beste vriendin zit zoals ik net al zei thuis en de andere twee zijn kort geleden met ontslag gegaan. Saaai dus! Vaak was het erg gezellig 's nachts, even stiekem roken in de douches met zijn alle. We hebben hier een gewoon woonhuis hoor! Net als ieder ander, alleen dan IETS meer douches, wc's en slaapkamers als normaal.. Of als in Cribs dat wel.

Maargoed, ben dus uit verveling maar naar House gaan kijken, we hebben er hier de DVDbox van liggen. Ik ben gek op die serie, maar merkte aan de hand van een opmerking van een leidinggevende hier dat het inderdaad redelijk eentonig blijft. Je hebt een groepje dokters;  een of meerdere zieke patienten, en de genezing. Elke aflevering weer.  Getsie, dat woord genezing klinkt me nu wel redelijk beangstigend in de ogen. Waarom? Nou.. Ongeveer vier weken geleden zat ik met een goede vriendin van hier in het park. Toen heb ik voor de eerste keer het 'licht' gezien. Wat ik daarmee bedoel? Ik voelde me als herboren, alsof ik letterlijk 10 jaar in coma had gelegen en nu wakker werd. Wat ik hiermee bedoel? Goed nieuws; Ik ben op dat moment 'genezen' geraakt van de stoornis in mijn hoofd. Ik voelde me euforisch, maar voor jullie 'gezonde' mensen is dit een normaal gevoel. Nou, voor mij was het he-mels! Wat een heerlijk gevoel was dat!

Normaal gesproken krijgen mensen in een behandeling vaker van dit soort 'lichten', maar het is zeldzaam voorgekomen dat mensen niet in een terugval raakte. Nou, met trots kan ik jullie mededelen, dat naast al mijn irritaties, frustraties en vlinders in mijn buik, ik dat licht nogsteeds in mijn vuistje houdt. Vier weken al! Hopelijk houd ik dat vol, want hier dit woonhuis, daar zou ook een soortgelijke soap van gemaakt mogen worden voor MTV!

Liefs!

Ik zal me maar eens even voorstellen, luisterend naar de zachte klanken van de muziek van Marco borsato.

Ik ben een meisje van zeventien jaar oud, en voor de meeste zal mijn indentiteit helaas onbekend blijven. Sinds drie maanden zit ik opgenomen in een psychotherapeutisch centrum, met de diagnose PTSS en trekken van Borderline. De meeste van jullie zullen hier andere ideeën bij hebben dan het in werkelijkheid is, bijvoorbeeld door films of TV. Nee, ik ben een normaal meisje, voor zover normaal normaal genoemd mag worden. ;-) Ik heb lang modellenwerk gedaan, tenniste veel, en deed rustig aan mijn HAVO/VWO.  Hierop ga ik bloggen, om jullie meer inzicht te geven hoe de wereld van iemand met zoiets er nou werkelijk uitziet!

Ik heb een heerlijk weekend achter de rug, mijn moeder en haar vriend zijn lekker twee en een halve week op vakantie, dus dat is home alone (versta; Party-time!). Vrijdag is mijn vriend gekomen, de liefste die er bestaat! (jaha, ook ik vind dat van mijn eigen vriend). Hij heeft lekker bij mij geslapen, en zijn vervolgens de zaterdag naar een festival geweest met een heleboel vrienden. Wat was dat lekker! De muziek dreunt door je oren, het was heerlijk weer, alleen de prijzen vielen heel erg tegen! Maargoed.. Waar valt dat tegenwoordig in ons kikkerlandje niet tegen hè?!  We hebben goed gefeest en waren redelijk op tijd thuis, rond een uur of twaalf. Weer bleef mijn vriend slapen, en zijn vervolgens zondag naar mijn vriendinnengroep gegaan, die in Renesse zaten. Ik kon natuurlijk niet mee, omdat ik opgenomen ben helaas.. God wat baalde ik daarvan! Maaarr, ik ben een optimist, dus heb er een geweldige dag samen met de rest van gemaakt. Zoals jullie weten wat het ook zondag bloedje heet, dus hebben daar wat gedronken, veel gelachen en zijn op zoek gegaan naar mensen die wiet hadden voor mijn vriendinnen.  Wiet?! Jaaa naar jointjes. Ook ik doe dit regelmatig, alhoewel ik wel anderhalf jaar gestopt was. Puur voor de gezelligheid, wel leuk, maar ben van plan binnekort weer te gaan stoppen.

Nou ja, een beetje van het weekend en een beetje van dat.. Maar de volgende blogs kan ik jullie vertellen, gaan over mijn dagen dat ik opgenomen ben, de therapien hoe ze voor mij zijn, het dagelijks leven waar ik mee worstel, etc etc.

Lees en huiver!   De kleine